กบในบ่อน้ำ

ขวัญ ชอบไปเล่นลูกบอลทองอยู่ริมบ่อน้ำกลางป่าทุกเย็น โยนขึ้นแล้วรับ โยนขึ้นแล้วรับอยู่อย่างนั้น จนเย็นวันหนึ่งโยนสูงเกินไปหน่อย ลูกบอลเลยกลิ้งตกลงไปในบ่อที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น

อยู่ ๆ ก็มี เจ้ากบ โผล่หัวขึ้นมาจากน้ำ “เอาขึ้นมาให้ได้นะ” เจ้ากบ บอก “แต่ขอสัญญาข้อเดียว คือให้เป็นเพื่อนกัน กินข้าวจานเดียวกัน แล้วก็นอนหมอนใบเดียวกัน” ขวัญ รับปากทันทีโดยไม่ได้คิดอะไรเลย เพราะไม่เชื่อว่ากบจะขึ้นมาจากบ่อได้จริง

เจ้ากบ ดำลงไปแล้วคาบลูกบอลขึ้นมาวางไว้บนขอบบ่อจริง ๆ ขวัญ ดีใจจนคว้าลูกบอลแล้ววิ่งกลับวังทันที ลืมเรื่องที่รับปากไว้ตั้งแต่ยังไม่พ้นชายป่า ส่วน เจ้ากบ ก็ได้แต่มองตามอยู่ตรงนั้น

ตกเย็นวันรุ่งขึ้น มีเสียงเคาะประตูวังดังขึ้นตอนกำลังกินข้าวกันอยู่ พอเปิดออกมาก็เจอ เจ้ากบ นั่งอยู่ตรงนั้น กษัตริย์ ฟังเรื่องทั้งหมดแล้วก็บอกสั้น ๆ ว่า “รับปากใครไว้ก็ต้องทำ” ขวัญ จึงยก เจ้ากบ ขึ้นมาวางบนโต๊ะ แล้วแบ่งข้าวในจานให้กินด้วยกันจริง ๆ

คืนที่สาม พอ ขวัญ ตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอ เจ้ากบ บนหมอนอีกแล้ว มี เจ้าชาย ยืนยิ้มอยู่ข้างเตียงแทน เขาเล่าว่าโดนคำสาปให้เป็นกบมานานมาก และคนที่ทำตามที่รับปากไว้จนครบสามคืนคือคนที่แก้คำสาปนั้นได้ ตั้งแต่วันนั้นทั้งสองก็เป็นเพื่อนกันตลอดมา