‹ หน้าแรกพระราชากับชุดใหม่1/5

พระราชากับชุดใหม่

เด็ก 3–6 ขวบ · อ่านออกเสียง 4 นาที · 5 ฉาก

ฉาก 1
ในห้องวัง พระราชาใส่เสื้อคลุมสีม่วงยืนกางแขนสองข้างอยู่หน้ากระจกบานสูงที่ผนังซ้าย และเห็นเงาของตัวเองสะท้อนอยู่ในกระจก ข้าง ๆ กระจกมีราวแขวนเสื้อคลุมสีม่วงอีกสามตัว เด็กผมหยิกสองจุกยืนอยู่นอกห้องแล้วเอามือวางบนขอบหน้าต่างทางขวามองเข้ามา ผนังด้านหลังยังว่างเปล่าไม่มีหูกทอผ้า

ในเมืองนั้นมี พระราชา ที่ชอบเสื้อผ้าชุดใหม่มากกว่าอะไรทั้งหมด พระราชา เปลี่ยนชุดวันละหลายครั้ง ใครเดินผ่านหน้าวังก็เห็น พระราชา ยืนส่องกระจกอยู่ทุกที มะลิ ที่อยู่บ้านตรงข้ามวังก็เห็นแบบนั้นทุกวัน

ฉาก 2
ช่างทอสองคนยืนอยู่หน้าหูกทอผ้าไม้สองอันที่ว่างเปล่า คนสูงผอมยื่นมือชี้ไปทางหูก ส่วนคนเตี้ยอ้วนชูกรอบไม้เปล่า ๆ ขึ้นมาเหมือนในกรอบมีของล้ำค่า พระราชาใส่เสื้อคลุมสีม่วงยืนอยู่ทางขวาแล้วยื่นถุงผ้าใบใหญ่ออกไปด้วยมือทั้งสองข้าง

วันหนึ่งมี ช่างทอ สองคนมาถึงเมือง บอกว่าทอผ้าที่พิเศษที่สุดในโลกได้ “ผ้าของเรามีอย่างหนึ่ง” ช่างทอ บอก “ใครที่ไม่เก่งพอหรือไม่คู่ควรกับหน้าที่ของตัวเองจะมองไม่เห็นผ้านี้เลย” พระราชา ได้ยินแล้วก็ให้ทองไปเต็มมือทันที

ฉาก 3
พระราชายืนอยู่กลางห้องระหว่างช่างทอสองคนที่ชี้มือมาทางเขา ปากของพระราชายิ้มกว้างแข็ง ๆ แต่ตาเบิกโพลงและคิ้วยกขึ้นข้างหนึ่ง ด้านหลังเป็นหูกทอผ้าไม้สองอันที่ไม่มีเส้นด้ายอยู่เลยแม้แต่เส้นเดียว มองทะลุโครงไปเห็นผนังครีมได้ทั้งสองอัน

พระราชา ไปดูหูกทอผ้าด้วยตัวเอง แต่บนหูกนั้นไม่มีอะไรอยู่เลยแม้แต่เส้นเดียว พระราชา ตกใจมากแต่ไม่กล้าพูดออกมา เพราะกลัวว่าคนอื่นจะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับบัลลังก์ พระราชา จึงบอกเสียงดังว่า “สวยที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเลย”

ฉาก 4
กลางถนนปูหินในเมือง พระราชาเดินอยู่ตรงกลางโดยสวมแต่เสื้อชั้นในสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีขาว เท้าเปล่า มงกุฎทองยังอยู่บนหัว เชิดคางขึ้นด้วยความภูมิใจ ชาวเมืองสี่คนยืนเรียงกันอยู่ริมถนนทางขวาแล้วปรบมือส่งเสียงเชียร์ เด็กผมหยิกสองจุกยืนอยู่หน้าสุดริมถนนทางซ้ายแล้วมองพระราชาเงียบ ๆ

ถึงวันแห่ขบวน พระราชา เดินอยู่กลางถนนโดยไม่มีชุดใหม่นั้นอยู่บนตัวเลย เพราะชุดนั้นไม่เคยมีอยู่จริง คนที่ยืนดูสองข้างทางมองเห็นเหมือนกันหมด แต่ทุกคนพูดพร้อมกันว่า “ชุดสวยเหลือเกิน” เพราะไม่มีใครอยากเป็นคนเดียวที่มองไม่เห็น

ฉาก 5
เด็กผมหยิกสองจุกที่ยืนอยู่ริมถนนทางซ้ายยื่นมือชี้ไปที่พระราชาแล้วอ้าปากพูดออกมา ชาวเมืองสี่คนทางขวาหันหน้าเข้าหากันเองด้วยสีหน้าตกใจ ปากอ้าและคิ้วยก ส่วนพระราชาที่สวมแต่เสื้อชั้นในสีขาวหันหัวกลับมามองเด็กแล้วก้มคางลง

มะลิ ที่ยืนอยู่หน้าสุดมองแล้วก็พูดออกมาตรง ๆ ว่า “พระราชา ไม่ได้ใส่ชุดใหม่เลยนี่ มีแต่เสื้อชั้นในสีขาว” พอมีคนพูดคนแรก คนข้าง ๆ ก็เริ่มพูดตาม แล้วทั้งถนนก็พูดเหมือนกันหมด พระราชา รู้อยู่ว่าทุกคนพูดถูก แต่ก็ยังเดินต่อไปจนจบขบวน

ข้อคิด

ถ้าเราเห็นไม่เหมือนที่คนอื่นพูด บอกตามที่เราเห็นจริง ๆ ได้

คุยกับลูกหลังอ่านจบ

  1. ตอนที่ทุกคนชมชุดพร้อมกัน มะลิ เห็นอะไรที่ต่างจากคนอื่น

  2. ทำไมคนที่ยืนดูทั้งถนนถึงไม่มีใครพูดออกมาก่อน มะลิ เลย

  3. ถ้าหนูเห็นอะไรที่คนอื่นบอกว่าไม่ใช่ หนูจะบอกใครก่อนดี

เคล็ดลับสำหรับพ่อแม่

  • เรื่องนี้ไม่ได้สอนให้ลูกทักคนอื่นตรง ๆ ทุกครั้ง — สิ่งที่ลูกได้จากเรื่องนี้คือรู้ว่าการเป็นคนแรกที่พูดนั้นยาก และการที่ไม่มีใครพูดไม่ได้หมายความว่าเราเห็นผิด

  • ถ้าลูกทักเราว่าอะไรไม่ถูก ลองรับคำนั้นให้ได้ก่อนแม้จะขัดใจ — คนที่เคยถูกฟังตอนทักผู้ใหญ่ตั้งแต่ยังเล็ก จะเป็นคนที่กล้าพูดตอนที่มันสำคัญจริง ๆ

อ่านเรื่องอื่นต่อ

ดูนิทานทั้งหมด