นกฮูกกับตำแหน่งราชา

นานมาแล้ว ฝูงนก ทั้งหลายมารวมกันอยู่บนลานหินกว้างริมบึง ตัวหนึ่งพูดขึ้นว่า “สัตว์สี่เท้าเขามีราชาของเขาแล้ว ปลาในน้ำก็มีแล้ว มีแต่พวกเรานี่แหละที่ยังไม่มีเลยสักตัว” ทุกตัวจึงตกลงกันว่าวันนี้จะเลือกราชาให้ได้

ทุกตัวมองไปรอบ ๆ แล้วสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ นกฮูก ซึ่งนั่งนิ่งอยู่บนกิ่งไม้สูงที่สุด ตากลมโตสองข้างดูน่าเกรงขามกว่าตัวไหนทั้งหมด “เอา นกฮูก เป็นราชาของพวกเรา!” ฝูงนก ส่งเสียงเห็นด้วยกันทั้งลาน

ตอนนั้นเอง อีกาเฒ่า ที่เกาะอยู่ท้ายลานก็พูดขึ้นมาดัง ๆ ว่า “เดี๋ยวก่อน ตอนนี้ทุกตัวกำลังดีใจกันอยู่นะ ลองดูหน้าของ นกฮูก สิ ยังบึ้งอยู่เลย แล้ววันไหนที่โกรธขึ้นมาจริง ๆ จะเป็นยังไง” ลานหินทั้งลานเงียบลงทันที

นกฮูก ซึ่งถูกพูดถึงต่อหน้าทุกตัวแบบนั้นรู้สึกร้อนไปทั้งตัว จึงกางปีกโผลงมาจากกิ่ง อีกาเฒ่า เห็นท่าไม่ดีก็รีบบินหนีไปพลางร้องว่า “ไม่ชอบ! ไม่ชอบ!” แล้ว นกฮูก ก็บินตามไป ตั้งแต่วันนั้นมาทั้งสองก็ไม่เคยมองหน้ากันได้อีกเลย

ฝูงนก ที่เหลืออยู่บนลานหินจึงเลือก นกเขา ที่เสียงนุ่มที่สุดขึ้นเป็นราชาแทน สิ่งที่ อีกาเฒ่า พูดในวันนั้นไม่ได้ผิดเลยสักคำ แต่พูดออกมาตอนที่ทุกตัวกำลังดีใจกันสุดเสียง และพูดต่อหน้าทั้งลาน ถ้าวันนั้นเดินไปกระซิบข้าง ๆ กันเงียบ ๆ ทั้งสองตัวอาจยังเป็นเพื่อนกันอยู่ก็ได้