‹ หน้าแรกเต่ากับห่าน1/5

เต่ากับห่าน

เด็ก 3–6 ขวบ · อ่านออกเสียง 3 นาที · 5 ฉาก

ฉาก 1
เต่าน้อยยืนอยู่ริมบึงเชิงเขา ห่านสองตัวยืนอยู่บนหญ้าก้มหน้าคุยด้วยอย่างเป็นมิตร ยังไม่มีไม้ในฉากนี้

ที่บึงเชิงเขามี เจ้าเต่า อาศัยอยู่ตัวหนึ่ง วันหนึ่งมี เจ้าห่าน สองตัวบินลงมาหาของกินแถวนั้น แล้วก็ได้คุยกัน คุยไปคุยมาจนกลายเป็นเพื่อนกันไปเลย เจ้าห่าน แวะมาหาแทบทุกวัน

ฉาก 2
ห่านสองตัวคาบไม้คนละปลายถือไว้ระดับต่ำเหนือพื้น เต่าน้อยยืนอยู่ใต้ไม้มองขึ้นไปด้วยความคิด ยังไม่ได้งับไม้

วันหนึ่ง เจ้าห่าน บอกว่า “พรุ่งนี้เราจะกลับบ้านของเราแล้วนะ มันอยู่ไกลมาก แต่สวยมากเลย ไปด้วยกันไหม” เจ้าเต่า ตอบว่า “จะไปได้ยังไง ฉันไม่มีปีก” เจ้าห่าน คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกว่า “มีทางอยู่ ถ้าเงียบได้จนถึงบ้านเรา”

ฉาก 3
ห่านสองตัวบินระดับเดียวกันคาบไม้คนละปลาย เต่าน้อยห้อยอยู่กลางไม้งับแน่นด้วยปาก บึงและเนินเขาเห็นเป็นจุดเล็กไกลลงไปข้างล่าง

เช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าห่าน คาบปลายไม้คนละข้าง เจ้าเต่า งับตรงกลางไว้ให้แน่นที่สุดเท่าที่จะแน่นได้ แล้วทั้งสามก็ลอยขึ้นจากบึง สูงขึ้นเรื่อย ๆ จนบึงกลายเป็นจุดเล็ก ๆ อยู่ข้างล่าง

ฉาก 4
ห่านสองตัวยังคาบไม้บินอยู่ระดับเดิม แต่เต่าน้อยหลุดจากไม้แล้วอ้าปากตกลงมาข้างล่างด้วยสีหน้าตื่นเต้น ห่านทั้งสองก้มหน้ามอง

ข้างล่างเป็นทุ่งนาเขียวไปสุดสายตา มีแม่น้ำคดไปคดมาเหมือนริบบิ้น เจ้าเต่า ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต อยากบอกให้เพื่อนรู้เหลือเกินว่าสวยแค่ไหน อดใจอยู่ตั้งนาน สุดท้ายก็เผลออ้าปากพูดออกมาว่า “สวยจัง!”

ฉาก 5
เต่าน้อยตัวเปียกปอนนั่งอยู่ในน้ำตื้นริมบึงกว้าง หัวเราะพร้อมห่านสองตัวที่ยืนอยู่บนตลิ่ง ไม้วางอยู่บนหญ้าด้านหลัง

โชคดีที่ข้างล่างเป็นบ่อน้ำใหญ่ เจ้าเต่า ตกลงไปดังตูมแล้วโผล่ขึ้นมา ไม่เป็นอะไรเลยสักนิด เจ้าห่าน บินลงมาหาแล้วถามว่าเป็นอะไรไหม เจ้าเต่า ส่ายหัวแล้วบอกว่า “ไม่เป็นไร แต่คราวนี้ฉันคงต้องเดินกลับเอง” แล้วทั้งสามก็หัวเราะกันออกมา

ข้อคิด

เรื่องที่อยากเล่าจนอดใจไม่ไหว ลองเก็บไว้ก่อนจนถึงเวลาที่พูดได้

คุยกับลูกหลังอ่านจบ

  1. เจ้าเต่า ต้องทำอะไรอย่างเดียวเท่านั้นระหว่างทาง แล้วทำไมถึงทำไม่ได้

  2. ถ้าเป็นหนู หนูจะเก็บเรื่องที่อยากเล่าไว้ก่อนได้นานแค่ไหน

  3. ตอนที่อยากพูดมาก ๆ แต่ยังพูดไม่ได้ เราทำอะไรแทนได้บ้าง

  4. ตอนจบทั้งสามตัวยังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหม ดูจากอะไร

เคล็ดลับสำหรับพ่อแม่

  • เรื่องนี้ไม่ได้สอนว่าห้ามพูด แต่สอนว่าบางจังหวะต้องรอก่อน ลองชวนลูกคิดว่ามีจังหวะไหนบ้างที่บ้านเราต้องรอแบบนั้น เช่นตอนคนอื่นกำลังพูดอยู่

  • ตอนจบของต้นฉบับนั้นรุนแรงกว่านี้มาก ฉบับนี้ให้ตกลงบ่อน้ำแล้วไม่เป็นไร เพื่อให้เด็กจำบทเรียนได้โดยไม่ต้องกลัว — ถ้าลูกถามว่าเจ็บไหม ตอบได้เลยว่าไม่เจ็บ แค่ต้องเดินกลับเอง

  • ถ้าลูกเป็นคนพูดเก่งพูดไม่หยุด อย่าใช้เรื่องนี้เป็นการเตือน ลองใช้เป็นมุกร่วมกันแทน เช่นพูดเล่นว่า “คาบไม้ไว้ก่อนนะ” แล้วหัวเราะด้วยกัน

อ่านเรื่องอื่นต่อ

นิทานสอนเรื่องการยับยั้งใจตัวเองทั้งหมด (3 เรื่อง)ดูนิทานทั้งหมด