ปลาสามตัวกับอวน

ปลาสามตัวเคยอยู่ต้นน้ำที่ไม่มีใครผ่านมา วันหนึ่งว่ายตามน้ำลงมาเรื่อย ๆ จนถึงช่วงที่อยู่ใกล้เมือง น้ำแถวนี้อุ่นกว่า อาหารก็เยอะกว่า เจ้าครีบแดง กับ เจ้าท้องขาว ชอบที่นี่มากตั้งแต่วันแรก

แต่ เจ้าหนวดยาว ว่ายขึ้นไปใกล้ผิวน้ำแล้วเห็นอวนตากอยู่บนราวริมตลิ่งหลายผืน จึงกลับลงมาบอกว่า “แถวนี้มีคนหาปลา กลับไปที่เดิมกันเถอะ” เจ้าครีบแดง กับ เจ้าท้องขาว บอกว่า “ที่นี่สบายจะตาย พรุ่งนี้ค่อยไปก็ได้”

เจ้าหนวดยาว ชวนอยู่อย่างนั้นทุกวัน ทุกวันก็ได้คำตอบเดิมว่าพรุ่งนี้ค่อยไป จนเช้าวันหนึ่ง เจ้าครีบแดง กับ เจ้าท้องขาว ว่ายแข่งกันนำหน้าไปไกล แล้วก็พุ่งเข้าไปในอวนที่กางอยู่กลางน้ำโดยไม่ทันเห็น

เจ้าหนวดยาว ไม่ได้ว่ายหนี แต่ว่ายอ้อมไปข้างหน้าอวนแล้วตีน้ำให้กระเพื่อมแรง ๆ เหมือนปลาที่หลุดออกไปทางต้นน้ำ แล้วรีบว่ายไปข้างหลังอวนตีน้ำอีกครั้ง เหมือนมีปลาอีกตัวหลุดไปทางปลายน้ำ

คนที่รออยู่ริมตลิ่งเห็นน้ำกระเพื่อมสองที่ ก็คิดว่าปลาหลุดไปหมดแล้ว จึงดึงอวนขึ้นมาทางมุมเดียว ช่องนั้นเปิดออกพอดี เจ้าครีบแดง กับ เจ้าท้องขาว จึงว่ายออกมาได้ คืนนั้นทั้งสามตัวว่ายทวนน้ำกลับขึ้นไปที่เดิม และไม่มีใครพูดคำว่าพรุ่งนี้อีกเลย