สามพี่น้องกับภูตน้ำ

เช้าวันนั้น น้องมิ่ง เผลอทำคนโทน้ำใบใหญ่ของบ้านตกแตก น้ำที่เก็บไว้ทั้งหมดไหลหายไปกับพื้นดินจนหมด พี่ก้าน จึงชวนน้องทั้งสองออกเดินทางไปที่บึงใหญ่กลางป่า ซึ่งอยู่ไกลออกไปตั้งครึ่งวัน

พอถึงบึง น้ำใสจนมองเห็นก้อนหินก้นบึงได้ทุกก้อน น้องมิ่ง รีบวิ่งลงไปตักน้ำก่อนใครเพื่อน แล้วก็หายเงียบไปในบึงนั้น พี่ก้าน กับ น้องพลอย ยืนรออยู่ริมตลิ่งจนแดดคล้อย ก็ยังไม่เห็นเงากลับขึ้นมา

น้องพลอย จึงเดินลงไปตามหาน้องบ้าง แล้วก็หายเงียบไปเหมือนกัน เหลือ พี่ก้าน ยืนอยู่ริมบึงเพียงคนเดียว มองน้ำใสนิ่ง ๆ ตรงหน้าอยู่นาน

พี่ก้าน ค่อย ๆ เดินลงไปในน้ำใสจนถึงกลางบึง แล้วก็เห็น ภูตน้ำ นั่งยิ้มอยู่บนก้อนหินแบน ๆ กับน้องทั้งสองที่นั่งรออยู่ข้าง ๆ อย่างสบายดี ภูตน้ำ ถามขึ้นว่า “คนดีเป็นอย่างไร ถ้าตอบได้ เราจะให้พากลับขึ้นไปหนึ่งคน” พี่ก้าน คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “คนดีคือคนที่พูดดีกับคนอื่น และลงมือทำดีกับคนอื่นด้วย”

ภูตน้ำ พยักหน้าแล้วถามว่าจะเลือกใครกลับขึ้นไป พี่ก้าน ตอบทันทีว่าจะเลือก น้องมิ่ง ภูตน้ำ แปลกใจจึงถามว่าทำไมถึงไม่เลือกคนที่ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย พี่ก้าน ตอบว่า “เพราะตอนนี้ น้องมิ่ง คงเสียใจที่สุดแล้ว” ภูตน้ำ ฟังแล้วก็ยิ้มกว้าง แล้วส่งขึ้นไปทั้งสองคนพร้อมกัน