เด็กหญิงกับความเงียบ

เช้าวันนั้น น้องเปิ้ล นั่งทับกระดาษที่ ต่าย วาดไว้จนยับไปมุมหนึ่ง ต่าย พูดเสียงดังออกไปคำหนึ่ง น้องเปิ้ล ก็ตอบเสียงดังกลับมาคำหนึ่ง แล้วทั้งคู่ก็ลุกเดินแยกไปคนละมุมห้อง โดยไม่พูดอะไรกันอีกเลย

ตอนกินข้าวเที่ยง ทั้งคู่นั่งคนละหัวโต๊ะ ตอนบ่ายก็เล่นคนละมุม เดินสวนกันที่ประตูสองครั้งแล้วไม่มีใครมองใคร กระดาษที่ยับยังวางอยู่ที่เดิมตรงกลางห้อง ไม่มีใครเก็บ

บ่ายนั้นมีจิ้งจกตกลงมาจากเพดานตรงหน้า ต่าย พอดี ต่าย หันไปจะเล่าให้ น้องเปิ้ล ฟังทันที แต่พอปากขยับก็นึกได้ว่ายังไม่พูดกันอยู่ จึงหันกลับมาเงียบ ๆ ทั้งที่อยากเล่ามาก

ทั้งคู่ต่างรอให้อีกคนพูดก่อน จนแสงเย็นเข้ามาถึงกลางพื้นห้อง ต่าย คิดดูแล้วว่าวันนี้เหลืออีกไม่นาน ถ้ารอต่อไปอีก วันนี้ก็จะหมดไปโดยไม่ได้เล่าเรื่องจิ้งจกให้ใครฟังเลย

ต่าย หักขนมแผ่นกลมออกเป็นสองซีก วางซีกหนึ่งไว้ข้างมือ น้องเปิ้ล แล้วเริ่มเล่าเรื่องจิ้งจกโดยไม่พูดถึงเรื่องตอนเช้าเลยสักคำ น้องเปิ้ล หัวเราะออกมา แล้วทั้งคู่ก็คุยกันต่อจนถึงเวลานอน