กวางริมสระน้ำ

เที่ยงวันที่ร้อนที่สุดของเดือน กวางหนุ่ม เดินออกจากดงหญ้ามาที่สระน้ำใส ก้มลงกินน้ำไปได้อึกเดียวก็หยุด เพราะเห็นเงาตัวเองอยู่บนผิวน้ำเต็ม ๆ เขาโค้งคู่นั้นกางออกสวยจนต้องมองซ้ำอีกรอบ กวางหนุ่ม ยืนเอียงหัวไปมาอยู่นาน ดูเงาของตัวเองจากทุกมุมที่ดูได้

แล้วสายตาก็เลื่อนลงไปต่ำกว่านั้น ในน้ำมีขาสี่ขาเล็ก ๆ เข่าปุ่ม ๆ ยืนอยู่ กวางหนุ่ม ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ข้างบนสวยขนาดนี้ ข้างล่างทำไมเป็นแบบนี้” เจ้านกเอี้ยง ที่เกาะอยู่บนกิ่งเหนือหัวก็ร้องลงมาว่า “ขาคู่นั้นพาไปได้ทุกที่นะ” กวางหนุ่ม ไม่ได้ตอบอะไรเลย

บ่ายวันนั้น ดงหญ้าหลังสระมีเสียงวิ่งดังขึ้นมา ดังเร็วและใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ กวางหนุ่ม ไม่ได้หันไปดูด้วยซ้ำ ออกวิ่งทันทีข้ามทุ่งโล่งไปทางดวงอาทิตย์ ขาเล็ก ๆ สี่ขานั้นพาตัวพุ่งไปเร็วจนหญ้าล้มเป็นทางยาวอยู่ข้างหลัง แล้วเสียงที่ไล่มาก็ค่อย ๆ ห่างออกไปทีละนิด

พอถึงชายป่า กวางหนุ่ม พุ่งเข้าไปในดงไม้เตี้ยโดยไม่ได้ชะลอ แล้วก็หยุดกึกกลางทาง เขาโค้งคู่สวยนั้นไปเกี่ยวกิ่งไม้เข้าอย่างจัง ดึงไปทางไหนก็ยิ่งแน่น กวางหนุ่ม ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น หัวใจเต้นดังกว่าเสียงอะไรทั้งหมดในป่า

กวางหนุ่ม บิดหัวช้า ๆ ไปอีกทาง แล้วดึงออกมาได้ ปลายเขาข้างหนึ่งหักติดอยู่บนกิ่งนั้น เย็นนั้น กวางหนุ่ม เดินกลับมาที่สระน้ำอีกครั้ง ก้มลงมองเงาตัวเองเหมือนเดิม แต่คราวนี้มองขาก่อนเป็นอย่างแรก เจ้านกเอี้ยง บินลงมาเกาะบนหลังแล้วไม่พูดอะไรสักคำ