ฝูงนกกับตาข่าย

ในทุ่งหญ้ากว้างมีนกฝูงใหญ่อยู่ฝูงหนึ่ง เวลาจะเรียกกันมารวมตัว หัวหน้าฝูง จะส่งเสียงขึ้นมาสองพยางค์สั้น ๆ แล้ว นกในฝูง ก็จะบินมาหาจากทุกทิศ

แถวนั้นมี คนดักนก คนหนึ่งที่มาฟังเสียงนั้นอยู่ทุกวันจนเลียนได้เหมือนเป๊ะ พอเลียนได้ก็ลองเรียกดู แล้วนกก็บินมารวมกันจริง ๆ คนดักนก จึงเหวี่ยงตาข่ายคลุมลงไปทีเดียว

วันนั้น หัวหน้าฝูง เกาะอยู่บนกิ่งสูงและเห็นทุกอย่าง คืนนั้นจึงเรียกทุกตัวมาคุยกันแล้วบอกว่า “คราวหน้าพอตาข่ายคลุมลงมา อย่าเพิ่งดิ้น ให้ทุกตัวสอดหัวออกไปทางช่องของตัวเอง แล้วพอฉันนับสาม ให้ยกพร้อมกันทีเดียว”

วันรุ่งขึ้น คนดักนก เรียกอีกครั้งแล้วเหวี่ยงตาข่ายลงมาเหมือนเดิม คราวนี้ไม่มีตัวไหนดิ้นเลยสักตัว ทุกตัวสอดหัวออกช่องของตัวเองแล้วรอ พอได้ยินสัญญาณก็กระพือปีกขึ้นพร้อมกันทั้งฝูง ตาข่ายทั้งผืนลอยขึ้นจากพื้นไปทั้งผืน

ฝูงนกพาตาข่ายไปทิ้งไว้บนพุ่มหนามใหญ่ริมทุ่ง แล้วมุดออกมาทีละตัวจนครบ คนดักนก ต้องยืนแกะตาข่ายออกจากหนามอยู่จนเย็น กว่าจะได้ตาข่ายคืนก็มืดแล้ว วันนั้นจึงกลับบ้านไปมือเปล่า