นกยูงกับเสียงเพลง

เช้าตรู่ในสวนใหญ่ เจ้านกปรอด เกาะอยู่บนกิ่งเตี้ยแล้วเริ่มร้องเพลง เสียงใสจนทุกอย่างในสวนหยุดไปพร้อมกัน ผีเสื้อหยุดกลางอากาศ กระรอกหยุดเคี้ยว นกยูงหนุ่ม ที่กำลังเดินหาอาหารอยู่ก็หยุดเหมือนกัน แล้วยืนฟังอยู่จนเพลงจบ

พอทุกอย่างกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง นกยูงหนุ่ม ก็เดินไปหลังพุ่มไม้ สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วลองเปิดปากร้องบ้าง เสียงที่ออกมาดังแหบและแหลมจนนกทั้งสวนหันมามองพร้อมกัน นกยูงหนุ่ม รีบหุบปาก แล้วเดินหนีไปทางอื่นโดยไม่มองใครเลย

นกยูงหนุ่ม ไปหา นกกระเรียนเฒ่า ที่ยืนขาเดียวอยู่ริมบ่อมาตั้งแต่เช้า แล้วบ่นว่า “ทำไมเสียงของผมถึงเป็นแบบนั้น ทั้งสวนมีเสียงเพราะกันหมด” นกกระเรียนเฒ่า ไม่ได้ตอบอะไรเลย แค่พยักหน้าไปทางบ่อน้ำแล้วบอกว่า “ตอนเย็นมาที่นี่อีกทีนะ ตอนแดดต่ำ ๆ”

ตอนเย็น นกยูงหนุ่ม กลับมาที่บ่อตามที่บอก แดดต่ำส่องมาจากหลังพอดี นกกระเรียนเฒ่า จึงบอกว่า “กางออกสิ” นกยูงหนุ่ม กางหางออกเต็มที่ แสงลอดผ่านขนทุกเส้นจนทั้งวงสว่างขึ้นมาเอง นกเล็กนกน้อยบินมาเกาะเรียงกันเต็มกิ่ง และ เจ้านกปรอด ก็หยุดร้องกลางเพลงเพื่อหันมามอง

นกยูงหนุ่ม หันไปถาม เจ้านกปรอด ว่า “ทำแบบนี้ได้หรือเปล่า” เจ้านกปรอด ส่ายหัวแล้วถามกลับว่า “แล้วร้องเพลงแบบเมื่อเช้าได้หรือเปล่า” นกยูงหนุ่ม ส่ายหัวบ้าง แล้วทั้งสองก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน ตั้งแต่วันนั้น ทุกเย็นในสวนจะมีเสียงเพลงจากกิ่งไม้ และมีวงสีเขียวน้ำเงินกางอยู่ริมบ่อ สวนได้ทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน