นกแก้วกับรวงข้าว

ทุกเช้าตรู่ ฝูงนกแก้วจะบินออกจากป่าไปหาข้าวที่ทุ่งไกลโพ้น พ่อนก บินนำอยู่หัวแถวมาตั้งแต่วันที่ นกแก้วน้อย ยังบินไม่เป็น และทุกวัน นกแก้วน้อย ก็บินตามอยู่ข้างหลัง

เช้าวันหนึ่ง พ่อนก กระพือปีกขึ้นได้ไม่สูงเท่าเดิม แล้วก็ต้องกลับลงมาเกาะกิ่งเดิม “วันนี้ปีกไม่ไหวแล้ว” พ่อนก บอก “ทุ่งข้าวอยู่ไกล วันนี้ นกแก้วน้อย บินนำไปแทนนะ”

นกแก้วน้อย บินนำฝูงไปจนถึงทุ่งข้าวได้จริง ๆ ทั้งฝูงกินกันจนอิ่มแล้วก็พากันบินกลับ แต่ นกแก้วน้อย ยังอยู่ตรงนั้นอีกครู่หนึ่ง แล้วคาบรวงข้าวรวงหนึ่งขึ้นมา

ที่กิ่งไม้หน้ารัง พ่อนก นั่งรออยู่ พอเห็น นกแก้วน้อย บินกลับมาพร้อมรวงข้าวในปาก พ่อนก ก็ถามว่า “วันนี้กินไม่อิ่มหรือ ถึงได้คาบกลับมาด้วย”

นกแก้วน้อย วางรวงข้าวลงตรงหน้าแล้วตอบว่า “อิ่มแล้ว รวงนี้ของ พ่อนก” พ่อนก บอกว่าไม่ต้องคาบกลับมาให้ทุกวันก็ได้ นกแก้วน้อย ส่ายหัวแล้วตอบว่า “ตอนที่ฉันยังบินไม่ไหว ก็มีคนคาบข้าวกลับมาให้ฉันทุกวันเหมือนกัน” ตั้งแต่เช้าวันนั้น หัวแถวของฝูงก็เป็นของ นกแก้วน้อย และที่กิ่งหน้ารังก็มีรวงข้าวรวงหนึ่งวางอยู่ทุกวัน