นากหางกุด กับ นากหูขาว
เด็ก 3–6 ขวบ · อ่านออกเสียง 3 นาที · 5 ฉาก

ตอนสายของวันหนึ่ง นากหางกุด กับ นากหูขาว กำลังหาของกินอยู่ริมแม่น้ำ แล้วก็เห็นผลไม้ลูกใหญ่ลอยตามน้ำมาติดอยู่ตรงโขดหิน ลูกใหญ่ขนาดที่ตัวเดียวดันไม่ขึ้นแน่ ๆ

นากหางกุด ลงไปดันทางหัว นากหูขาว ลงไปดันทางท้าย ดันอยู่นานจนเหนื่อยทั้งคู่ ในที่สุดผลไม้ลูกนั้นก็ขึ้นมาอยู่บนหญ้าริมตลิ่ง ทั้งสองตัวนั่งหอบอยู่ข้าง ๆ แล้วมองหน้ากันอย่างภูมิใจ

พอถึงตอนแบ่ง นากหางกุด บอกว่า “ข้างที่มีขั้วเป็นของฉันนะ ฉันดันข้างนั้นมาตลอด” นากหูขาว ก็บอกว่า “ไม่ได้ ข้างนั้นเนื้อเยอะกว่า ฉันดันข้างท้ายซึ่งหนักกว่าตั้งเยอะ” เถียงกันไปมาจนเสียงดังไปทั้งริมน้ำ

หมาป่า ที่เดินผ่านมาได้ยินเข้าก็แวะมาถาม พอรู้เรื่องแล้วก็บอกว่า “เรื่องแค่นี้เอง เดี๋ยวฉันแบ่งให้เองก็ได้ จะได้ไม่ต้องเถียงกันอีก” นากทั้งสองตัวดีใจมาก รีบถอยออกมาให้ที่ทันที

หมาป่า ตัดหัวให้ตัวหนึ่ง ตัดท้ายให้อีกตัวหนึ่ง แล้วยกส่วนกลางที่ใหญ่ที่สุดขึ้นมาบอกว่า “ส่วนนี้เป็นค่าที่ฉันมาช่วยแบ่งให้นะ” พูดจบก็เดินจากไป เหลือนากสองตัวนั่งมองหน้ากันอยู่ตรงนั้น โดยไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ
ข้อคิด
ของที่หามาด้วยกัน ลองตกลงแบ่งกันเองให้ได้ก่อน จะได้ไม่ต้องให้คนอื่นมาแบ่งให้
คุยกับลูกหลังอ่านจบ
ตอนดันผลไม้ขึ้นฝั่ง สองตัวนี้ทำได้ดีมาก แล้วตอนแบ่งทำไมถึงไม่ได้เรื่อง
ถ้าไม่เรียก หมาป่า มาแบ่งให้ สองตัวนี้น่าจะแบ่งกันยังไงได้บ้าง
หมาป่า บอกว่ามาช่วย แต่สุดท้ายใครได้เยอะที่สุด
เคยมีของชิ้นเดียวที่หนูกับใครอยากได้พร้อมกันไหม ตอนนั้นจบยังไง
เคล็ดลับสำหรับพ่อแม่
เรื่องนี้ตลกโดยไม่ต้องสั่งสอน — ลองอ่านถึงตอนที่ส่วนกลางถูกยกไปแล้วหยุด เด็กหลายคนจะร้องขึ้นมาเองว่า “อ้าว!” นั่นคือตอนที่เข้าใจแล้ว
ถ้าที่บ้านมีพี่น้องที่แย่งของกันบ่อย ลองใช้ประโยคว่า “ถ้าเถียงกันอยู่แบบนี้ เดี๋ยวมีคนมาแบ่งให้นะ” เป็นมุกร่วมกัน แทนการห้าม
ชวนคิดต่ออีกนิดว่า ถ้าทั้งคู่ตกลงกันได้เองตั้งแต่แรก จะไม่มีใครต้องเสียอะไรเลย — เป็นบทเรียนที่ใช้ได้กับผู้ใหญ่พอ ๆ กับเด็ก


