ลิงกับถั่วเม็ดเดียว

ขบวนเดินทางของ พระราชา หยุดพักอยู่ใต้ร่มไม้กลางป่าตอนเที่ยง พระราชา ออกเดินทางมาหลายวันแล้วเพื่อไปตามหาผลไม้สีทองที่เล่าลือกันว่าอยู่ป่าอีกฟากหนึ่ง คนเลี้ยงม้า ตักถั่วใส่รางให้ม้ากินจนเต็ม ส่วนบนกิ่งไม้เหนือหัวมี ลิงน้อย นั่งมองอยู่เงียบ ๆ

พอทุกคนเดินไปพักอยู่อีกฝั่ง ลิงน้อย ก็รีบไต่ลงมาที่ราง กอบถั่วใส่มือซ้ายจนเต็ม กอบใส่มือขวาจนเต็ม แล้วยังอมไว้ในปากอีกเต็มปาก ก่อนจะไต่กลับขึ้นไปนั่งบนกิ่งเดิมอย่างมีความสุขที่สุดในวันนั้น

ลิงน้อย ค่อย ๆ กินไปทีละเม็ดอย่างเอร็ดอร่อย แต่แล้วก็มีถั่วเม็ดหนึ่งลื่นหลุดจากมือ ตกลงไปหายอยู่ในหญ้าข้างล่าง ลิงน้อย หยุดเคี้ยวทันที แล้วก้มลงมองตรงจุดที่มันหล่นไปอยู่นาน

ลิงน้อย ทิ้งถั่วทั้งสองมือลงพื้นทันที คายที่อมไว้ในปากออกจนหมด แล้วรีบไต่ลงไปคุ้ยหาเม็ดที่หล่นไปในหญ้า คุ้ยอยู่นานก็ไม่เจอสักเม็ด ส่วนถั่วที่ทิ้งลงมาเองก็กลิ้งกระจายหายไปกับหญ้าและกีบม้าจนไม่เหลือเลย สุดท้าย ลิงน้อย ก็ไต่กลับขึ้นต้นไม้ไปด้วยมือเปล่าทั้งสองข้าง

พระราชา ยืนดูอยู่ตั้งแต่ต้นจนจบโดยไม่ได้พูดอะไรเลย แล้วก็หัวเราะเบา ๆ กับตัวเอง “ฉันก็กำลังจะทำแบบเดียวกันอยู่พอดี” ว่าแล้วก็สั่งให้ขบวนหันหลังกลับ บ้านที่มีสวนผลไม้ของตัวเองรออยู่มาหลายวันแล้ว และ พระราชา ก็ไม่ได้ออกตามหาผลไม้สีทองอีกเลย