นกกระจาบกับชาวนา

กลางทุ่งข้าวที่กำลังเหลืองทั้งผืน มีรังเล็ก ๆ ใบหนึ่งซ่อนอยู่ในกอข้าวเตี้ย ๆ ข้างในมี ลูกนก สามตัวที่ปีกยังไม่แข็งพอจะบินไปไหน ทุกเช้า แม่นก จะบินออกไปหาอาหาร แล้วกลับมาก่อนแดดจะร้อนจัดเสมอ

วันหนึ่ง ชาวนา เดินตรวจนาแล้วพูดขึ้นว่า “ข้าวเหลืองหมดแล้ว พรุ่งนี้ต้องไปบอกเพื่อนบ้านให้มาช่วยกันเกี่ยว” ลูกนก ตัวหนึ่งได้ยินก็ตกใจจนตัวสั่น แต่ แม่นก บอกว่า “ยังไม่ต้องรีบ คนที่รอให้เพื่อนบ้านมาช่วย ยังไม่ลงมือหรอก”

ผ่านไปหลายวันก็ไม่มีเพื่อนบ้านคนไหนมาสักคน ข้าวสุกจนเมล็ดเริ่มร่วงลงพื้น ชาวนา กลับมาอีกครั้งแล้วบ่นว่า “รอไม่ไหวแล้ว พรุ่งนี้จะไปจ้างคนมาเกี่ยวให้เสร็จ ๆ ไป” แม่นก ฟังแล้วก็บอก ลูกนก ว่า “ยังไม่ต้องย้ายนะ ยังไม่ใช่วันนี้”

เช้ามืดวันต่อมา ชาวนา เดินมาคนเดียว ถือเคียวมาด้วยเล่มหนึ่ง ยืนมองทุ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “รอใครไม่ได้อีกแล้ว พรุ่งนี้เช้าฉันจะลงมือเกี่ยวเอง” แม่นก ที่เกาะอยู่บนกอข้าวได้ยินเข้าพอดี แล้วรีบบอกว่า “คราวนี้ล่ะ ต้องไปกันแล้ว”

เย็นนั้นเอง แม่นก ก็พา ลูกนก ย้ายไปอยู่กอไผ่ริมทุ่งทีละตัวจนครบสามตัว พอรุ่งเช้า ชาวนา ก็ลงมือเกี่ยวข้าวของตัวเองจริง ๆ ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างดี ส่วนรังเล็ก ๆ ใบนั้นก็ว่างเปล่าอยู่ในกอข้าว โดยไม่มีใครอยู่ข้างในแล้ว