ห่านกับหญิงยากจน

ปลายหมู่บ้านมีบ้านหลังเล็กที่ แม่เรือน กับ พี่น้องสองคน อยู่กันมานาน หลังคารั่วอยู่สองจุด ข้าวในหม้อมีพอแค่มื้อเดียว เย็นวันหนึ่งมี ห่าน ตัวหนึ่งบินมาเกาะที่ขอบหน้าต่าง ขนของมันเป็นสีทองทั้งตัว

ห่าน ค่อย ๆ สะบัดขนออกมาหนึ่งเส้นวางไว้บนขอบหน้าต่าง แล้วบอกว่า “เอาเส้นนี้ไปแลกข้าวก่อนนะ เดือนหน้าฉันจะมาอีก” คืนนั้นทั้งบ้านได้กินข้าวอิ่มเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน

หลายเดือนผ่านไป ห่าน มาตามนัดทุกเดือนจริง ๆ หลังคาได้ซ่อมแล้ว ในสวนมีผักขึ้นเป็นแถว แต่คืนหนึ่ง แม่เรือน นอนไม่หลับแล้วคิดขึ้นมาว่า “ถ้าวันหนึ่งไม่มาอีกล่ะ เราจะกลับไปลำบากเหมือนเดิมไหม”

เดือนต่อมาพอ ห่าน มาเกาะที่เดิม แม่เรือน รีบยื่นมือสองข้างออกไปหมายจะเอาขนทั้งตัวในครั้งเดียว ห่าน ตกใจกระพือปีกขึ้น ขนที่ร่วงลงมาในวันนั้นกลายเป็นสีขาวธรรมดาทุกเส้น พี่น้องสองคน วิ่งมาร้องห้ามแต่ก็ไม่ทันแล้ว

ห่าน ไม่ได้กลับมาอีกเลยตลอดฤดูนั้น พี่น้องสองคน เก็บขนทองเส้นแรกที่เคยได้ไว้ที่ขอบหน้าต่างเหมือนเดิม แล้วช่วยกันดูแลสวนผักไปทุกวัน จนถึงเช้าหนึ่งของฤดูใบไม้ผลิ ก็มีขนสีทองเส้นหนึ่งวางอยู่ตรงนั้นอีกครั้งโดยไม่มีใครเห็นว่ามาจากไหน