มือในโหลถั่ว

ที่ชั้นไม้ในครัวของ ยาย มีโหลปากแคบใบหนึ่งวางอยู่ ข้างในเป็นถั่วคั่วที่คั่วเก็บไว้กินกันทั้งอาทิตย์ ยาย บอกไว้ว่า “หยิบได้วันละกำมือนะ” แล้วก็เดินออกไปรดน้ำผักหลังบ้าน เหลือ แพรว ยืนมองโหลใบนั้นอยู่คนเดียว

พอไม่มีใครอยู่ แพรว ก็ลากเก้าอี้ตัวเตี้ยมาเหยียบ แล้วสอดมือลงไปในโหล ข้างในมีถั่วเยอะกว่าที่คิดไว้มาก แพรว จึงกำเอาไว้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่มือเล็ก ๆ จะกำไหว กำจนในอุ้งมือไม่เหลือที่ว่างอีกแล้ว แล้วค่อยดึงมือขึ้นมา

แต่มือที่กำถั่วไว้เต็มกำนั้นติดอยู่ตรงคอโหลพอดี ดึงเท่าไรก็ไม่ขึ้นสักที แพรว ลองบิดไปทางซ้าย ลองบิดไปทางขวา ลองเอาอีกมือช่วยดึง โหลก็โยกไปมาจนเกือบตกจากชั้น สุดท้าย แพรว ก็ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นแล้วน้ำตาคลอ

ยาย เดินกลับเข้ามาพอดี พอเห็นก็ไม่ได้ดุสักคำ ยาย คุกเข่าลงข้าง ๆ ให้หัวอยู่ระดับเดียวกัน แล้วบอกเบา ๆ ว่า “ปล่อยบางเม็ดลงไปก่อนสิ เอาแค่ครึ่งเดียวก็พอแล้ว”

แพรว ค่อย ๆ คลายนิ้วออกทีละนิ้ว ปล่อยถั่วบางเม็ดกลับลงไปในโหล แล้วมือก็เลื่อนออกมาจากคอโหลได้ง่าย ๆ ในอุ้งมือยังเหลือถั่วอยู่พอดีคำ ยาย หัวเราะแล้วบอกว่า “เอาน้อยลงหน่อย แต่ได้ออกมาจริง ๆ ไง” เย็นนั้นทั้งสองนั่งกินถั่วกันที่ชานบ้านจนหมดกำ