ช้างหลวงกับคนเลี้ยง
เด็ก 3–6 ขวบ · อ่านออกเสียง 3 นาที · 5 ฉาก
ในวังมี ช้างหลวง เชือกหนึ่งที่ใจดีที่สุดเท่าที่ใครเคยเห็น เด็ก ๆ เดินลอดใต้ท้องได้ นกมาเกาะบนหลังได้ ทุกเช้า คนเลี้ยง จะเอาน้ำมาอาบให้แล้วคุยด้วยเบา ๆ ไปเรื่อย ๆ จนอาบเสร็จ
คืนหนึ่งมี คนแปลกหน้า สองคนมานั่งพักอยู่ข้างกำแพงหลังโรงช้างพอดี ทั้งสองคุยกันเสียงดังและพูดจาหยาบคายใส่กันทั้งคืน ขู่กันไปมาไม่หยุด ช้างหลวง ที่ยืนอยู่อีกฝั่งของกำแพงได้ยินทุกคำ
เช้าวันต่อมา ช้างหลวง เปลี่ยนไป กระทืบเท้าดังปัง ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้เลยสักคน ถังน้ำล้มกลิ้งไปทั่วลาน คนเลี้ยง ยืนอยู่ไกล ๆ แล้วเรียกชื่อเบา ๆ อยู่หลายครั้ง แต่คราวนี้ไม่ได้ผลเลย
พระราชาจึงให้ หมอช้าง มาดู หมอช้าง เดินดูรอบตัวอยู่นาน ตรวจเท้า ตรวจหู ตรวจหลัง แล้วบอกว่า “ไม่มีตรงไหนเจ็บเลยสักที่” จากนั้นก็หันมาถาม คนเลี้ยง ว่า “ช่วงนี้มีใครมานั่งคุยอะไรกันแถวนี้บ้างหรือเปล่า” คนเลี้ยง นึกขึ้นได้ทันที
คืนต่อ ๆ มา คนเลี้ยง กับ หมอช้าง เอาเสื่อไปปูนั่งข้างกำแพงเดิมทุกคืน แล้วคุยกันเบา ๆ ด้วยคำที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะนึกออก คืนที่สามผ่านไป ช้างหลวง ก็เอางวงมาแตะไหล่ คนเลี้ยง เบา ๆ เหมือนเมื่อก่อน
ข้อคิด
คำที่เราพูดให้คนอื่นได้ยินบ่อย ๆ ติดตัวเขาไปด้วย ลองเลือกพูดคำที่ดี
คุยกับลูกหลังอ่านจบ
ก่อนคืนนั้น ช้างหลวง เป็นอย่างไร แล้วหลังจากนั้นเปลี่ยนไปอย่างไรบ้าง
หมอช้าง ตรวจตัวแล้วไม่เจอที่เจ็บเลย แล้วสิ่งที่ทำให้เปลี่ยนไปคืออะไร
คำพูดแบบไหนที่หนูได้ยินแล้วรู้สึกดี แล้วเราจะพูดคำแบบนั้นกับใครได้บ้างพรุ่งนี้
เคล็ดลับสำหรับพ่อแม่
เรื่องนี้ใช้ได้ดีในบ้านที่กำลังมีการพูดเสียงดังใส่กันบ่อย เพราะมันไม่ได้ชี้ว่าใครผิด แต่ชี้ว่าคำที่ลอยอยู่ในบ้านมีผลกับทุกคนที่ได้ยิน รวมทั้งคนที่ไม่ได้อยู่ในวงสนทนา
ลองเล่นเกมต่อจากเรื่อง โดยผลัดกันพูดประโยคเดียวกันสองแบบ คือแบบเสียงแข็งกับแบบอ่อนโยน แล้วให้ลูกบอกว่าฟังแล้วรู้สึกต่างกันอย่างไร
