จิ้งจอกกับอีกา

เช้าวันหนึ่ง อีกา บินลงมาที่ริมทางแล้วเจอขนมปังก้อนกลมตกอยู่ก้อนหนึ่ง กลิ่นยังหอมอยู่เลย อีกา ดีใจมาก จึงคาบขนมปังก้อนนั้นไว้แน่น ๆ แล้วบินขึ้นไปเกาะบนกิ่งไม้สูงที่สุดของต้นไม้ใหญ่ริมทาง

จิ้งจอก เดินผ่านมาทางนั้นพอดีแล้วได้กลิ่นขนมปังเข้า จึงเงยหน้าขึ้นไปมองแล้วพูดเสียงหวานว่า “โอ้โฮ เช้านี้ฉันเห็นนกที่ขนเงางามที่สุดในป่าเลยนะ ปีกก็สวย ท่าทางก็สง่า” อีกา ได้ยินแล้วก็นั่งตัวตรงขึ้นนิดหนึ่ง

จิ้งจอก พูดต่ออีกว่า “น่าเสียดายจริง ๆ ที่ฉันยังไม่เคยได้ยินเสียงของเธอเลยสักครั้ง ถ้าเสียงเพราะเหมือนขนที่สวยขนาดนี้ เธอต้องได้เป็นราชาของนกทั้งป่าแน่ ๆ” อีกา ฟังแล้วก็อยากร้องให้ฟังขึ้นมาทันที

อีกา อ้าปากร้องออกมาดัง ๆ ว่า “กา!” ทันทีที่ปากเปิด ขนมปังก็ร่วงลงจากกิ่งลงไปที่พื้น จิ้งจอก คาบขนมปังก้อนนั้นขึ้นมาแล้วเดินจากไปอย่างสบายใจ เหลือ อีกา นั่งมองตามอยู่บนกิ่งเงียบ ๆ

อีกหลายวันต่อมา อีกา เจอผลไม้สุกลูกหนึ่งแล้วคาบขึ้นไปบนกิ่งเดิม วันนั้นมีเสียงชมลอยขึ้นมาจากข้างล่างอีกครั้ง คราวนี้ อีกา คาบผลไม้ไว้แน่นกว่าเดิม แล้วค่อย ๆ คิดดูก่อนว่าคนที่ชมอยู่ข้างล่างนั้นกำลังอยากได้อะไร