เด็กหญิงกับความมืด

ทุกคืน เพชร ขอเปิดไฟนอนไว้ตลอด เพราะพอปิดไฟเมื่อไหร่ ห้องก็ดูไม่เหมือนห้องเดิมอีกเลย เก้าอี้ตัวเดิมกลายเป็นเงาก้อนใหญ่ ผ้าที่แขวนอยู่ก็ดูเหมือนมีใครยืนอยู่ตรงนั้น

คืนนี้ ยาย มานั่งข้างเตียงแล้วไม่ได้บอกให้เลิกกลัว ยาย บอกว่า “ยาย มีเกมหนึ่ง เล่นได้เฉพาะตอนมืดเท่านั้นนะ” แล้วให้ เพชร จำไว้ก่อนว่ามีอะไรอยู่ตรงไหนบ้างสี่อย่าง

พอปิดไฟ ยาย ก็เรียกชื่อของทีละอย่าง “ปลายเตียง” เพชร เอื้อมมือไปแตะ เจอ “ตุ๊กตาผ้า” เอื้อมไปอีกที ก็ยังเจอ “ลูกบิดประตู” เพชร ลุกไปแตะ แล้วก็เจออีกเหมือนกัน

“อย่างสุดท้าย” ยาย บอก “มือของ ยาย เอง” เพชร เอื้อมออกไปในความมืด แล้วก็เจอมืออุ่น ๆ รออยู่ตรงนั้นทันที ตรงที่เดิมกับตอนที่ไฟยังเปิดอยู่

เพชร เข้าใจแล้วว่าความมืดไม่ได้เอาอะไรไปเลยสักอย่าง มันแค่ทำให้มองไม่เห็นเท่านั้น ของทุกชิ้นยังอยู่ที่เดิม คืนนั้น เพชร หลับไปโดยที่ไฟปิดอยู่เป็นคืนแรก