คำที่พูดไว้ตอนเช้า

เช้านั้น หมิว เดินผ่านหน้าบ้าน ป้านวล แล้วเห็นแถวกระถางดินหกใบที่ปลูกต้นพริกเรียงอยู่ริมผนัง ป้านวล กำลังผูกผ้าคาดเอวเตรียมออกไปธุระ แล้วบอกว่าวันนี้กลับค่ำ หมิว จึงพูดขึ้นเองว่าเย็นนี้จะมารดน้ำให้ทุกใบ

บ่ายวันเดียวกัน โอ๊ต วิ่งมาบอกว่าแมวที่บ้านท้ายซอยออกลูกเมื่อคืน ตัวเล็กเท่ากำปั้นและยังหลับตาอยู่ หมิว อยากเห็นลูกแมวนั้นมากที่สุดในตอนนั้น จึงออกเดินไปกับ โอ๊ต ทันทีโดยไม่ได้แวะที่ไหนก่อน

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว หมิว ก็นึกถึงแถวกระถางกับคำที่พูดไว้ตอนเช้า หมิว หันกลับไปมอง บ้านหลังนั้นปิดประตูเงียบ ไม่มีใครอยู่บ้านเลย และไม่มีใครรู้ด้วยว่า หมิว รับปากอะไรไว้

หมิว บอก โอ๊ต ให้รอที่ปากซอยสักครู่ แล้วเดินกลับไปยกถังน้ำที่วางชิดผนัง ตักน้ำรดต้นพริกทีละกระถางจนครบทั้งหกใบ ดินที่แห้งซีดกลายเป็นสีเข้มทั้งแถว รดเสร็จก็เอาถังกับกระบวยไปวางไว้ที่เดิม

เย็นนั้น หมิว กับ โอ๊ต ก็ยังไปดูลูกแมวทันอยู่ดี ค่ำนั้น ป้านวล กลับมาเห็นดินในกระถางเปียกทั้งแถว วันรุ่งขึ้นเจอกันที่ปากซอย ป้านวล บอกว่านับกระถางแล้วครบทุกใบ ไม่ขาดแม้ใบเดียว