คำสัญญาสองอย่าง

เช้าวันนั้น คุณย่า ถามว่าบ่ายนี้ช่วยพับผ้าได้ไหม ปิ๊ก รับปากทันที อีกไม่กี่นาทีต่อมา แต้ว ก็วิ่งมาที่รั้วแล้วชวนไปคืนหนังสือที่บ้านครูตอนบ่าย ปิ๊ก ก็รับปากทันทีอีกครั้ง โดยยังไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิด

สาย ๆ ปิ๊ก นั่งนึกดูก็รู้ว่าบ่ายนี้มีอยู่บ่ายเดียว พับผ้าก็ต้องอยู่บ้าน ไปคืนหนังสือก็ต้องออกจากบ้าน ทำสองอย่างพร้อมกันไม่ได้เลย และตอนนี้ทั้ง คุณย่า กับ แต้ว ก็รออยู่ทั้งคู่แล้ว

ปิ๊ก คิดว่าเงียบไว้ก่อนก็ได้ ค่อยหาเหตุผลบอกทีหลัง แต่คิดต่อไปอีกก็เห็นภาพ แต้ว ยืนรออยู่ที่ปากซอยคนเดียว ถือถุงหนังสือไว้ มองซ้ายมองขวา โดยไม่รู้เลยว่าจะไม่มีใครมา

ยังไม่ถึงบ่าย ปิ๊ก เดินไปที่บ้าน แต้ว แล้วบอกตรง ๆ ว่ารับปาก คุณย่า ไว้ก่อน บ่ายนี้จึงไปด้วยไม่ได้ “พรุ่งนี้เช้าไปด้วยกันได้ไหม ฉันจะรอที่ปากซอยตั้งแต่เช้าเลย” แต้ว คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็พยักหน้า

บ่ายนั้น ปิ๊ก พับผ้ากับ คุณย่า จนเสร็จ ผ้าซ้อนเป็นตั้งเรียบอยู่ในตะกร้าก่อนแดดจะหมด เช้าวันรุ่งขึ้นทั้งสองก็ไปคืนหนังสือด้วยกันจริง ๆ และไม่มีใครต้องยืนรอใครที่ปากซอยเลยแม้คนเดียว