เด็กเลี้ยงแกะ

ทุกเช้า เด็กเลี้ยงแกะ พาฝูงแกะขึ้นไปกินหญ้าบนเนินเขา ระหว่างรอ เด็กเลี้ยงแกะ มักรู้สึกเบื่อ จึงคิดหาวิธีสนุก ๆ วันหนึ่ง เด็กเลี้ยงแกะ ตะโกนว่า “ช่วยด้วย! หมาป่ามาแล้ว!” ชาวบ้านรีบวิ่งขึ้นเขา แต่กลับไม่พบอะไร เด็กเลี้ยงแกะ จึงหัวเราะอย่างสนุกสนาน

วันต่อมา เด็กเลี้ยงแกะ ลองทำแบบเดิมอีกครั้ง เด็กเลี้ยงแกะ ร้องเรียกเสียงดังว่า “ช่วยด้วย! หมาป่ามาแล้ว!” ชาวบ้านรีบมาด้วยความเป็นห่วง แต่ก็พบว่าเป็นเรื่องล้อเล่นอีกครั้ง เด็กเลี้ยงแกะ หัวเราะอย่างชอบใจ ชาวบ้านจึงบอกว่า “ถ้าพูดแบบนี้บ่อย ๆ ต่อไปคงไม่มีใครรู้ว่าเมื่อไรพูดจริง” แล้วทุกคนก็เดินกลับหมู่บ้าน

หลายวันต่อมา ขณะที่ เด็กเลี้ยงแกะ กำลังเฝ้าฝูงแกะ หมาป่าตัวหนึ่งเดินออกมาจากชายป่าและตรงเข้าหาฝูงแกะ เด็กเลี้ยงแกะ ตกใจมาก จึงรีบร้องว่า “ช่วยด้วย! หมาป่ามาจริง ๆ!” เด็กเลี้ยงแกะ ร้องซ้ำหลายครั้ง แต่หมู่บ้านยังเงียบ เพราะทุกคนคิดว่า เด็กเลี้ยงแกะ กำลังล้อเล่นเหมือนครั้งก่อน

เมื่อไม่มีใครมา เด็กเลี้ยงแกะ จึงค่อย ๆ พาฝูงแกะถอยห่างจากชายป่า แล้วรีบพากลับไปทางหมู่บ้าน ไม่นานชาวบ้านก็เห็นและวิ่งออกมาช่วยกันดูแลฝูงแกะ เด็กเลี้ยงแกะ เล่าเรื่องทั้งหมดตามความจริงและขอโทษที่เคยหลอกทุกคน ชาวบ้านรับฟังแล้วบอกว่า “ครั้งนี้เราเห็นแล้วว่าหนูพูดจริง ต่อไปเรามาช่วยกันดูแลกันดี ๆ นะ” แล้ว เด็กเลี้ยงแกะ ก็ยิ้ม พร้อมตั้งใจว่าจะพูดความจริงเสมอ