ไถของชาวนา

ก่อนจะเดินทางไปเยี่ยมญาติต่างเมือง ชาวนา เอาไถคันเก่งไปฝากไว้กับ พ่อค้า ซึ่งเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ “ฝากเก็บไว้ก่อนนะ เดี๋ยวหน้าฝนฉันมาเอาคืน” พ่อค้า รับปากอย่างดี ส่วน ลูกชาย ตัวเล็ก ๆ ก็วิ่งเล่นอยู่แถวนั้นทั้งวัน

พอถึงหน้าฝน ชาวนา ก็กลับมาขอไถคืน แต่ พ่อค้า ทำหน้าเศร้าแล้วบอกว่า “ไถของนายน่ะ หนูกัดกินไปจนหมดทั้งคันแล้ว” ชาวนา มองไถเหล็กในความคิดของตัวเองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มตอบไปว่า “อ้าว งั้นก็ช่วยไม่ได้”

บ่ายวันนั้น ชาวนา ชวน ลูกชาย ไปเดินเล่นริมน้ำ แต่ก่อนจะถึงท่าน้ำก็แวะพา ลูกชาย ไปฝากไว้ที่บ้านเพื่อนบ้านหลังหนึ่ง ที่นั่นมีขนมกับลูกหมาให้เล่นเต็มไปหมด ลูกชาย นั่งกินขนมอย่างสบายใจ ไม่ได้เดือดร้อนอะไรสักนิดเดียว

พอ ชาวนา เดินกลับมาคนเดียว พ่อค้า ก็รีบถามหาลูกของตัวเอง ชาวนา ตอบหน้าตายว่า “ระหว่างทางมีนกตัวใหญ่โฉบลงมาคาบขึ้นฟ้าไปแล้ว” พ่อค้า โมโหจนตัวสั่น “เป็นไปไม่ได้! นกที่ไหนจะคาบคนขึ้นฟ้าได้” ว่าแล้วก็ลาก ชาวนา ไปหา ผู้พิพากษา ทันที

ที่ศาล ผู้พิพากษา ฟังเรื่องทั้งหมดแล้วหันมาถามว่าจริงหรือเปล่า ชาวนา ตอบว่า “จริงครับ บ้านเมืองที่หนูกัดไถเหล็กจนหมดทั้งคันได้ นกก็ย่อมคาบคนขึ้นฟ้าได้เหมือนกัน” ผู้พิพากษา ฟังแล้วก็เข้าใจทันที จึงให้ พ่อค้า คืนค่าไถให้ครบ ส่วน ชาวนา ก็ไปรับ ลูกชาย กลับมาส่งถึงมือพ่อในเย็นวันเดียวกันนั้นเอง