ลมเหนือกับดวงอาทิตย์

บ่ายวันหนึ่ง ต้นกล้า เดินกลับบ้านตามถนนเล็ก ๆ ห่มผ้าคลุมตัวโปรดไว้แน่น บนฟ้า ลมเหนือ กับ ตะวัน มองลงมาเห็นพอดี

ลมเหนือ พูดขึ้นว่า “ฉันแรงที่สุดในโลก” ตะวัน ยิ้มแล้วตอบ “งั้นลองดูสิ ใครทำให้ผ้าคลุมผืนนั้นหลุดได้ก่อน คนนั้นแรงกว่า”

ลมเหนือ สูดลมเข้าเต็มปอดแล้วพัดสุดแรง ใบไม้ปลิวว่อน ต้นไม้เอนไปทั้งแถว แต่ ต้นกล้า กลับดึงผ้าคลุมมากอดไว้แน่นกว่าเดิม

ยิ่งพัดแรง ต้นกล้า ยิ่งกอดแน่น จนสุดท้าย ลมเหนือ ก็หมดแรง หอบแฮ่ก ๆ แล้วยอมถอยไป ผ้าคลุมยังอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเลยสักนิด

ถึงตา ตะวัน บ้าง ตะวัน ไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากส่องแสงอุ่น ๆ ลงมาเบา ๆ ท้องฟ้าค่อย ๆ สว่างขึ้น อากาศก็ค่อย ๆ อุ่นขึ้นทีละนิด

ต้นกล้า เริ่มรู้สึกสบายตัว จึงคลายผ้าคลุมออกแล้วพาดไว้บนแขน เดินยิ้มต่อไป ลมเหนือ มองแล้วบอกว่า “อ๋อ ค่อย ๆ ทำ ได้ผลกว่าใช้แรงเยอะเลย”