สุนัขจิ้งจอกกับองุ่น

บ่ายแดดจ้าวันหนึ่ง จิ้งจอกน้อย เดินผ่านสวนองุ่น แล้วเห็นพวงองุ่นลูกโตห้อยอยู่บนร้านไม้สูง สุกฉ่ำจนน้ำลายสอ

จิ้งจอกน้อย ย่อตัวลงแล้วกระโดดสุดแรง แต่พอถึงจุดสูงสุด องุ่นก็ยังลอยอยู่สูงกว่าหัวขึ้นไปอีกไกล

จิ้งจอกน้อย ถอยไปตั้งหลักไกล ๆ แล้ววิ่งมากระโดดใหม่ คราวนี้สูงกว่าเดิมมาก แต่ก็ยังไม่ถึงอยู่ดี

จิ้งจอกน้อย ลากก้อนหินมาวางแล้วปีนขึ้นไปยืนเขย่ง เอื้อมจนสุดตัว ปลายจมูกเฉียดพวงองุ่นไปนิดเดียว แต่ก็ยังไม่ถึง

เหนื่อยจนหอบ จิ้งจอกน้อย จึงนั่งลงแล้วพูดกับตัวเองว่า “ไม่เอาแล้ว องุ่นพวงนั้นคงเปรี้ยวน่าดู” แล้วก็เดินจากไป

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว จิ้งจอกน้อย ก็หยุด แล้วพูดใหม่ว่า “จริง ๆ แล้วมันไม่เปรี้ยวหรอก เราแค่เอื้อมไม่ถึงเอง” พอพูดจบก็รู้สึกโล่งขึ้นมาแปลก ๆ แล้วเดินกลับบ้านอย่างสบายใจ