กากับเหยือกน้ำ

แดดร้อนเปรี้ยงมาทั้งวัน กาน้อย ออกหาน้ำมาไกลแสนไกล ทุ่งหญ้าแห้งกรอบไปหมด ลำธารก็เหลือแต่ทรายร้อน ๆ กาน้อย คอแห้งจนแทบจะไปต่อไม่ไหวแล้ว

แล้ว กาน้อย ก็เห็นเหยือกน้ำใบหนึ่งวางอยู่ข้างหินก้อนใหญ่ริมทาง กาน้อย ดีใจจนรีบตรงเข้าไปปีนขึ้นบนขอบเหยือกทันที

แต่ข้างในมีน้ำอยู่นิดเดียว แถมเหยือกยังลึกมาก กาน้อย ยื่นปากลงไปเท่าไร ก็ยังไม่ถึงน้ำสักที

กาน้อย ลองเขย่าเหยือกดู เหยือกก็หนักเกินกว่าจะขยับ กาน้อย จึงนั่งลงคิดว่า “ทำอย่างไรน้ำถึงจะขึ้นมาหาเราได้นะ”

พอมองลงไปที่พื้น กาน้อย ก็เห็นก้อนกรวดเล็ก ๆ เกลื่อนอยู่เต็มไปหมด กาน้อย หยิบมาทีละก้อน แล้วหย่อนลงไปในเหยือก ตุ๋ม ตุ๋ม ตุ๋ม

น้ำค่อย ๆ สูงขึ้นทีละนิด ทีละนิด จนขึ้นมาถึงปากเหยือก กาน้อย ก้มลงดื่มน้ำเย็นชื่นใจจนอิ่ม แล้วก็กลับบ้านอย่างมีความสุข