ลูกปูกับแม่ปู

เช้าวันหนึ่งริมชายหาด ปูน้อย เดินตะแคงข้างไปตามผืนทรายเปียกอย่างสบายใจ ข้างหลังมีรอยเท้าเล็ก ๆ เรียงเป็นทางยาว

แม่ปู เดินตามมาข้างหลังแล้วส่ายหัว “ทำไมหนูเดินตะแคงข้างอย่างนั้นล่ะ เดินตรง ๆ สิลูก” แม่ปู บอก

ปูน้อย หยุดเดิน แล้วเงยหน้ามองด้วยตาโต “เดินตรง ๆ ต้องทำอย่างไร แม่ปู เดินให้ดูก่อนได้ไหม แล้ว ปูน้อย จะเดินตาม”

แม่ปู ยิ้มแล้วตั้งท่า “ดูนะลูก ง่าย ๆ แค่นี้” พอก้าวขาออกไปข้างหน้า ตัวของ แม่ปู ก็เลื่อนไปทางข้างเหมือนเดิม

แม่ปู ลองอีกครั้ง คราวนี้ก้าวแรงกว่าเดิม แต่กลับเซไปเกยกองสาหร่ายจนขาชี้ฟ้า ปูน้อย รีบวิ่งไปช่วยพยุงขึ้นมา

แม่ปู ปัดทรายออกจากตัวแล้วหัวเราะเบา ๆ “ที่แท้ แม่ปู ก็เดินตรงไม่ได้เหมือนกัน คราวหน้าจะทำให้ดูก่อนแล้วค่อยบอกนะลูก” แล้วทั้งสองก็เดินตะแคงข้างเคียงกันไปตามชายหาดจนแดดอ่อนลง